اون شب هایی که آدم از خودش خالی میشه و اطرافش هم خالیه از نگاهی آشنا.. همون شبایی که پوست میندازیم ... و یک بار دیگه وجود خدا رو قدر می دونیم .. اون شب ها کاش به صبح نرسه!!! 

زیباست ظلمات این روشنایی... منتظر طلوع نیستم!